• Jaap Vessies

    “Onze eigen coöperatieve onderneming heeft ook een ledenraad. Leerzaam om de rollen eens om te draaien.“

  • “De verbinding tussen agro, voeding en gezondheid biedt vele mogelijkheden. Daarover denk ik graag mee.“

  • “Mijn betrokkenheid bij Achmea gaat ver terug. Mijn overgrootvader stond aan de wieg van de coöperatie. “

  • Zehra Dogan

    “Via de Ledenraad bied ik mijn kennis van diversiteit en doelgroepen aan. Ik krijg er een bijzonder netwerk voor terug.“

Verhalen

Filmverslag Afsluiting Themawerkgroepen Video icon
  • 04-01-2019
  • Ervaringen Themawerkgroepen

Filmverslag afsluiting Themawerkgroepen

De afgelopen 3 jaren hebben 6 themawerkgroepen vraagstukken uitgediept. In divers samengstelde groepen met leden van de Ledenraad, leden van het Bestuur en medewerkers van Achmea. Voorafgaand aan de laatste Ledenraadsbijeenkomst van 2018 hebben de themawerkgroepen hun ervaringen en resultaten van het afgelopen jaar gedeeld. Zij sloten daarmee deze ronde themawerkgroepen af. Vereniging Achmea voorzitter Kees van der Waaij heeft de adviezen en aanbevelingen van de themawerkgroepen tijdens de vergadering aangeboden aan Willem van Duin (voorzitter van de Raad van Bestuur van Achmea).

Lees verder
We Willen Mensen Tot Hun Recht Laten Komen
  • 26-10-2018
  • Interview met Diederik Greive

We willen mensen tot hun recht laten komen

U heeft rechten gestudeerd. Wat wilde u ‘later worden’? Ik wilde vroeger docent geschiedenis worden. Toch werd het een studie rechten, dat leek me praktischer. Het was niet uit liefde voor regels, ik heb niet zoveel met regels. Ik heb veel meer met ethiek, met normen en waarden en de spanning die ontstaat als mensen zich, soms door omstandigheden, niet aan de regels houden. Mijn interesse gaat uit naar menselijk gedrag. Na mijn studie moest ik als dienstplichtige in militaire dienst. Terwijl ik door de bossen struinde, had ik de tijd om na te denken over wat ik wilde gaan doen. Ik had daar nog geen scherp beeld van. Heel toevallig zag ik in de krant een advertentie voor rechtelijk ambtenaar in opleiding, ik wist niet eens dat daar een opleiding voor was. Ik heb gereageerd en kwam in de selectieprocedure. Toen viel het kwartje. Ik wilde geen rechter worden, maar officier van justitie. Als officier ben je verantwoordelijk voor opsporen en aanklagen. Je zit dichter op de maatschappelijke problemen dan een rechter, iets meer met de poten in de klei. Je staat in de voorste linies en bent met slachtoffers en nabestaanden in contact. Die dynamiek vond en vind ik geweldig. Wat is voor u belangrijk in uw loopbaan? Contact met slachtoffers is gedurende mijn hele loopbaan belangrijk gebleven. In de opleiding voerde ik mijn eerste slachtoffergesprek. Het was met twee zussen die slachtoffer waren van misbruik. Eén van de zussen zat tegenover mij, helemaal ineen gedoken, ze keek me niet aan. Ik kon het verdriet bijna vastpakken. Dat gesprek vergeet ik nooit meer. Ik dacht: Hoe ga ik dit als officier goed doen? Ik moet bij de feiten blijven en ook naar de slachtoffers kijken. Rechten van slachtoffers zijn dus een rode draad in mijn loopbaan. Toen Jeroen Steenbrink stopte als landelijk portefeuillehouder slachtofferzorg, heb ik als oude rot de portefeuille een tijd in de lucht gehouden tot Michiel Zwinkels, een aanstormend talent, de portefeuille kon overnemen. Ik lever nog steeds bijdragen aan de portefeuille bij conferenties en in bijeenkomsten met slachtoffers. De portefeuille hebben we hernoemd tot slachtofferrechten, omdat we meer nadruk willen leggen op het uitoefenen van rechten door slachtoffers en minder op zorgen voor slachtoffers. Wij richten ons op goede en empathische communicatie, digitale innovatie en praktische schadevergoeding. Zodat mensen echt tot hun recht kunnen komen. Waarom koos u voor het bestuurswerk bij SASS? De…

Lees verder
Rolstoel Basketbal Draagt Bij Aan Participatie
  • 09-10-2018
  • Interview met René Martens en Toine Klerks

Rolstoel basketbal draagt bij aan participatie

Ben Klerks, international en bondscoach rolstoelbasketbal, had een droom: rolstoelbasketbal als topsport op de kaart zetten. Maar voordat die droom werkelijkheid kon worden, overleed Ben op 45-jarige leeftijd. “Mijn vader overleed in 2006”, vertelt Toine, directeur van Basketball Experience NL, kortweg BEN. “In 2009 werd ik teammanager van het rolstoelbasketbalteam. Ik zag dat er veel aan schortte in de sport, zowel financieel als in de beeldvorming. Met de huidige bondscoach Gertjan van der Linden en René Martens, allebei oud-teamgenoot van mijn vader, hebben we Bens droom laten herleven en een stichting opgericht om rolstoelbasketbal verder te professionaliseren. De naam verwijst behalve naar Basketball Experience NL ook naar mijn vader. Als eerbetoon.” “Sport is emotie en dat zit op een positieve manier in deze stichting”, aldus René Martens, bestuurslid van BEN en lid van de Ledenraad van Vereniging Achmea. “Iedereen die betrokken is bij BEN draagt de doelen van de stichting een warm hart toe. Met heel veel passie en inzet willen we rolstoelbasketbal als een mooie sport profileren. Ik ben ervan overtuigd dat deze sport voor mensen met een beperking heel veel doet.” René spreekt uit ervaring, 33 jaar geleden kreeg hij een ongeluk en sindsdien zit hij in een rolstoel. “Toch heb ik het merendeel van mijn leven geluk gehad. De rode draad in mijn leven is kansen krijgen en kansen pakken, zowel in rolstoelbasketbal als in mijn werk.” Kansen vergroot René speelde jarenlang voor het Nederlands team en veroverde meerdere medailles. Nu heeft hij bestuursfuncties bij Fonds Gehandicaptensport, NOC*NSF en BEN en is hij commercieel directeur van Medux, dat hulpmiddelen levert onder meer aan gehandicapten en zorgprofessionals. “Sport heeft mij veel gebracht: zelfvertrouwen, teamgeest, conditie, kracht, doorzettingsvermogen. Ik heb mij kunnen ontwikkelen als persoon en mijn kansen in de maatschappij vergroot. Eigenlijk zou iedere persoon met een amputatie, dwarslaesie of wat voor handicap dan ook moeten gaan rolstoelbasketballen.” “Dat is ons doel inderdaad”, vult Toine aan. “Bij rolstoelbasketbal speel je met verschillende handicaps in één team, je bent van elkaar afhankelijk, je kunt veel van elkaar leren. Ik heb met eigen ogen gezien hoe sport verandering kan brengen, omdat mensen merken dat ze meer kunnen dan ze verwachtten. Dat laten we aan het grote publiek zien. Als je in een rolstoel zit, willen we dat je aan rolstoelbasketbal denkt en het huis uit gaat om te sporten. Verder kunnen sporters die de potentie hebben om de top te halen…

Lees verder